سیر ادبیّات زنان در ایران از ابتدای مشروطه تا پایان دهة هشتاد

نوع مقاله : مروری

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

طرح شعارهای برابری خواهانة حقوق زن و مرد توسّط مشروطه طلبان، موجب بازنگری نقش زنان در عرصه های اجتماعی گردید. بازتاب این امر در دنیای ادبیّات، حضور گسترده تر زنان در این عرصه بود. گرچه از سال های پس از مشروطه تاکنون، ادبیّات زنان با سرعت یکسانی در حال حرکت و رشد نبوده است، امّا آنچه که در پایان دهة هشتاد آن را ادبیّات مستقلّ زنانه می نامیم، محصول همة تحوّلاتی است که در دهه های مختلف این سده، بر تاریخ ادبیّات داستانی زنان گذشته است. زنان داستان نویس ایرانی از دهة چهل به بعد جرأت و جسارت بیشتری برای پرداختن به موضوعات زنانه در آثارشان یافتند و اعتراض علیه هژمونی(برتری) مردانه نیز به یکی از مضامین اصلی این آثار تبدیل شد. آنچه که موجب تمایز داستان های زنانة دهة هشتاد با همة آثار پیش از آن گردیده است، شکل گیری جهان و زبانی مستقل و زنانه در این دسته از آثار است که اغلب به شکل خودآگاه و همراه با صبغه های فمینیستی است.

کلیدواژه‌ها