نگاهی انتقادی به مؤلّفه‌های شعر دهة هفتاد در تاریخ ادبیات معاصر

نوع مقاله : مروری

نویسندگان

دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده

شعر آزاد دهة هفتاد و به تعبیری شعر نو فارسی از سال 1370 تا 1380 اگرچه ادامة شعر دهة قبل از خود میباشد، ویژگیهایی دارد که آنرا از شعر دورههای دیگر متمایز و مشخّص میکند. نتیجة مطالعات و بررسی اشعار چهرههای شاخص این دوره نشان میدهد، در این دوره، پارهای از اندیشههای غالب از جمله زمینههای گفتار حماسی و مؤلّفههای شعر ایّام جنگ متروک و به جای آن افکار یأسآلود و نومیدانه و معناستیزی و معناگریزی و جزئی نگری و اعراض از روایتهای کلان و آرمانهای بزرگ مورد توجّه قرار گرفته است. از مهمترین وجوه غالب شعر این دوره، شکل گرفتن جریانهای شعر و مکاتب نوپای ادبی است. از جمله شعر گفتار، شعر حرکت، کانکریت که بعضاً تقلید و ترجمه از پاره ای از اشعار اروپایی است.

کلیدواژه‌ها