دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 زندگانی و احوال و آثار شاه جهانگیر هاشمی کرمانی احوال و آثار شاه جهانگیر هاشمی کرمانی 5 26 98921 10.48308/hlit.2019.98921 FA حامد حسینخانی هیات علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان محمود مدبری استاد دانشگاه باهنر کرمان محمد صادق بصیری استاد دانشگاه باهنر Journal Article 2018 11 20 شاه جهانگیر هاشمی کرمانی از شاعران و عارفان قرن نهم و دهم هجری ، نسب او از طرف پدر و مادر به قاسم انوار و شاه نعمت الله ولی می‌رسد. با نظر به آثار او و به استناد منابع مختلف، او شاعری چیره دست و عارفی کامل بوده و می‌توان او را یکی از میراث داران بزرگ مکتب عرفانی نعمت اللّهیه به شمار آورد. هاشمی در طول حیات خود سفرهایی داشته است؛ از جمله او در سالهای پایانی عمر خود، یعنی نیمة اوّل قرن دهم به شبه قاره (سند) کوچید و در آن سرزمین، مورد تکریم حاکم آنجا شاه حسن ارغون و بزرگان آن دیار بود. آثار او عبارتند از دیوان شعرش که از میان رفته است و تنها ابیاتی ازآن در برخی تذکره‌ها نقل شده و دیگری منظومة مهم و شور انگیز مظهر الاثار که به پیروی از مخزن الاسرار نظامی سروده شده و نسخه‌های متعدّدی از آن موجود است. هاشمی این مثنوی را در سال 940 هـ در دیار سند سروده. او در سال 946 هـ هنگام بازگشت از سند به دست راهزنان کشته شد. در این مقاله تلاش شده تا با جستجو در منابع مختلف و بررسی و تحلیل و تطبیق آنها، شرحی کامل و صحیح از احوال و زندگی و آثار هاشمی کرمانی ارائه شود. شاه جهانگیر هاشمی کرمانی از شاعران و عارفان قرن نهم و دهم هجری ، نسب او از طرف پدر و مادر به قاسم انوار و شاه نعمت الله ولی می‌رسد. با نظر به آثار او و به استناد منابع مختلف، او شاعری چیره دست و عارفی کامل بوده و می‌توان او را یکی از میراث داران بزرگ مکتب عرفانی نعمت اللّهیه به شمار آورد. هاشمی در طول حیات خود سفرهایی داشته است؛ از جمله او در سالهای پایانی عمر خود، یعنی نیمة اوّل قرن دهم به شبه قاره (سند) کوچید و در آن سرزمین، مورد تکریم حاکم آنجا شاه حسن ارغون و بزرگان آن دیار بود. آثار او عبارتند از دیوان شعرش که از میان رفته است و تنها ابیاتی ازآن در برخی تذکره‌ها نقل شده و دیگری منظومة مهم و شور انگیز مظهر الاثار که به پیروی از مخزن الاسرار نظامی سروده شده و نسخه‌های متعدّدی از آن موجود است. هاشمی این مثنوی را در سال 940 هـ در دیار سند سروده. او در سال 946 هـ هنگام بازگشت از سند به دست راهزنان کشته شد. در این مقاله تلاش شده تا با جستجو در منابع مختلف و بررسی و تحلیل و تطبیق آنها، شرحی کامل و صحیح از احوال و زندگی و آثار هاشمی کرمانی ارائه شود.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98921_5affd8de379e04f1e20bdc667bc45c48.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 Grotesque, Background and its Revolution in the Iran بررسی گروتسک و سیر و پیشینه آن در ایران 27 54 98911 10.48308/hlit.2019.98911 FA فرشته السادات حسینی دانشگاه اصفهان غلامحسین شریفی ولدانی استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان اسحاق طغیانی اسفرجانی استاد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان Journal Article 2018 11 25 Grotesque is a literary – artistic species and has mixed with the contrasting elements that play a vital role in the stimulating dual and confused feelings of audience and also with mixing frightening and funny aspects describes the heterogeneities and disharmonies of real life and the world outside the mind. Research in this field has a long background in the West and many theorists had discussed about this matter but it is pale in the Iran. Authors in this research, after defining Grotesque and with relying on a library and analytical method and by virtue of findings, had considered it’s place in the art and literature of Iran and concluded that the background of this species in Iran has a longer ancientness compared to the West. There are many literary and artistic works in Iran with the Grotesque characteristics but there are not known with this name. وتسک گونهایست ادبی – هنری و آمیخته به عناصر متضاد که سبب برانگیختن احساسات دوگانه و مغشوش در مخاطب میشود و با آمیزش جنبههای ترسآور و خندهدار به بیان ناهمگونیها و ناموزونیهای زندگی واقعی و دنیای خارج از ذدهن میپردازد. پژوهش در این مقوله در غرب پیشینۀ طولانی دارد و نظریهپردازان بسیاری دربارۀ آن سخن گفتهاند، اما در ایران کمرنگ است. نویسندگان در این پژوهش پس از تعریف گروتسک، با روش تحلیلی- کتابخانهای و با استناد به یافتهها به بررسی جایگاه آن در هنر و ادبیات ایران پرداخته و به این نتیجه رسیدهاند که پیشینۀ این گونه در ایران نسبت به غرب قدمت طولانیتری دارد و آثار هنری و ادبی فراوانی با ویژگیهای گروتسک در ایران وجود دارد، اما با این نام شناخته نشده نیست.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98911_65085c59ceb1020e53925f001bd4b8d4.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 Abdul Khaliq Ghajdwani advices Codicological survey and Analysis of "Wasiyatnameh" , Written by the Founder of "khajeghan Order آموزه‌های عرفانی عبدالخالق غجدوانی (بررسی نسخه‌شناسانه و تحلیل وصیت‌نامه‌ مؤسس طریقت خواجگان) 55 76 98923 10.48308/hlit.2019.98923 FA مرضیه راغبیان کارمند کتابخانه مجلس شورای اسلامی محمدرضا موحدی هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه قم Journal Article 2018 01 08 Abdul Khaliq, from the sixth century famous mystics and founder of " Khajeghan Order " that, Later with changes and additions, "Naqshbandi" was called. Sahebiyeh and Wasiyatnameh are tow handwritings that have been remained from him. Sahbyh treatise already published, but Wasiyatnameh that Abdul Khaliq has written it addressed to his Spiritual son, Khwaja Auliya, has not yet been reviewed and published. Given that the majority of catalogs of manuscripts, especially Fihris Pakistan, Abdul Khaliq's Wasiyatnameh are considered to have two or more versions , Worthy of being in a study deserved During a research, independence or dependence of The titles were as bright and Information about the semantic features and versions of them offered to researchers. In this paper, after a brief introduction of Abdul Khaliq Ghajdwani and "Khajeghan Order", Abdul Khaliq's versions of books recognized and text of Wasiyatnameh offered ; then an analysis is done on its motifs از عبدالخالق غجدوانی، عارف مشهور سدة ششم قمری و مؤسس «طریقت خواجگان»، وصیت‌نامه‌ای خطاب به خواجه اولیاء باقی مانده که با وجود نسخ متعدّد، تاکنون بررسی نشده است. اهمیت این وصیت‌نامه کوتاه، از آن جهت است که قدیمی‌ترین مکتوب موجود از طریقت خواجگان و بیانگر اصول این طریقت از زبان مؤسس آن است. منابع و فهارس، در معرفی آثار غجدوانی دچار اشتباه شده و از سویی چندین اثر را به خواجه نسبت داده‌اند؛ از سوی دیگر، با ذکر نام‌های متفاوت برای وصیت‌نامه، سبب شده‌اند این اثر ـ‌ به اشتباه ـ چند مکتوب جداگانه دانسته شود. همچنین با بررسی نسخ مختلف وصیت‌نامه مشخص می‌شود که برخی از کاتبان به شرح و تفصیل یا مجمل کردن سفارش‌های خواجه پرداخته و مسبّب گمراه شدن منابع در معرفی اثر شده‌‌اند.در این مقاله، ضمن معرفی و تصحیح وصیت‌نامة مذکور، سعی شده با بررسی نسخ موجود و تحلیل محتوایی و سبک‌شناختی آن، اغلاط راه یافته در فهارس برطرف شود و بازشناسی صحیحی با حذف اشتباه در تعدد منابع منتسب به غجدوانی، صورت گیرد. https://hlit.sbu.ac.ir/article_98923_94fb25de29c41081a956ec738a8faedf.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 تحلیل طنزپردازی در حماسه‌های مضحک منظوم از قرن هشتم تا پیش از مشروطه تحلیل طنزپردازی در سه حماسۀ مضحک منظوم از منظر ناسازگاری‌ها (با تکیه بر موش و گربه، مزعفر و بغرا، صوف و کمخا) 77 100 98925 10.48308/hlit.2019.98925 FA یاسمن نعمتی دانشگاه مازندران Journal Article 2018 10 23 طنز در متعالی‌ترین شکل خود، نوعی نقد جامعه‌شناسانه است و به موازات آن، ماهیت نقد، امکانات تازه‌ای را کشف‌می‌کند و به مفاهیم هیئت تازه می‌بخشد. حماسه‌های مضحک، از خلاقانه‌ترین اشکال طنز و حاصل تلفیق گفتمان‌های طنز و حماسه‌اند که در تاریک‌ترین دورۀ سیاسی ایران تولد یافته‌اند. مردمی که «جنگ» را در هجوم، قتل و غارت مغول و تیموری، به بدترین شکل تجربه کرده‌اند، روح عصیانگرشان آنان را برآن می‌دارد تا به هر شیوۀ ممکن، ماهیت نبرد را به چالش بکشند و چه قالبی مطمئن‌تر از طنز و شخصیت‌های مضحک؟ مهم‌ترین حماسه‌های مضحک منظوم ادبیات فارسی پیش از مشروط عبارت‌اند از: موش و گربه، مزعفر و بغرا و صوف و کمخا. این آثار، از لحاظ به‌کارگیری سازوکارهای حماسی بسیار غنی‌تر از حماسه‌های مضحک پس از مشروطه‌اند، تقابل دوگونۀ گفتمان در آن‌ها وضوح بیشتری دارد و از جهت ویژگی‌های اصلی این نوع ادبی، از اصالت ویژه‌ای برخوردارند و با بررسی آن‌ها می‌توان به اصلی‌ترین شگردهای تلفیق گفتمان‌های طنز و حماسه راه‌برد؛ زیربنای شکل‌گیری هر طنزی، عنصر «ناسازگاری» است و بهترین روش‌ شناخت کیفیت آثار طنز، بررسی شگردهای ناسازگاری در آن‌هاست. مهم‌ترین عناصر طنزساز در این آثار، برآمده از ناسازگاری «گفتمانی» و «معنایی»‌ست. انتقاد در ناسازگاری گفتمانی، در دو کارکرد: نقد قدرت حاکمه و ارزش‌های اجتماعی در نوسان است و در این بخش، طنزپردازان به شرح نمادینی از اوضاع جامعه و بیان اصلی‌ترین نیازهای جامعۀ خود می‌پردازند و با ایجاد ناسازگاری معنایی با نقد ضد‌قهرمان و رذایل موجود در اجتماع، عوامل عدم‌پیشرفت جامعه را به مخاطب یادآور‌می‌شوند. طنز در متعالیترین شکل خود، نوعی نقد جامعهشناسانه است و به موازات آن، ماهیت نقد، امکانات تازهای را کشفمیکند و به مفاهیم هیئت تازه میبخشد. حماسههای مضحک، از خلاقانهترین اشکال طنز و حاصل تلفیق گفتمانهای طنز و حماسهاند که در تاریکترین دورۀ سیاسی ایران تولد یافتهاند. مردمی که «جنگ» را در هجوم، قتل و غارت مغول و تیموری، به بدترین شکل تجربه کردهاند، روح عصیانگرشان آنان را برآن میدارد تا به هر شیوۀ ممکن، ماهیت نبرد را به چالش بکشند و چه قالبی مطمئنتر از طنز و شخصیتهای مضحک؟ مهمترین حماسههای مضحک منظوم ادبیات فارسی پیش از مشروط عبارتاند از: موش و گربه، مزعفر و بغرا و صوف و کمخا. این آثار، از لحاظ بهکارگیری سازوکارهای حماسی بسیار غنیتر از حماسههای مضحک پس از مشروطهاند، تقابل دوگونۀ گفتمان در آنها وضوح بیشتری دارد و از جهت ویژگیهای اصلی این نوع ادبی، از اصالت ویژهای برخوردارند و با بررسی آنها میتوان به اصلیترین شگردهای تلفیق گفتمانهای طنز و حماسه راهبرد؛ زیربنای شکلگیری هر طنزی، عنصر «ناسازگاری» است و بهترین روش شناخت کیفیت آثار طنز، بررسی شگردهای ناسازگاری در آنهاست. مهمترین عناصر طنزساز در این آثار، برآمده از ناسازگاری «گفتمانی» و «معنایی»ست. انتقاد در ناسازگاری گفتمانی، در دو کارکرد: نقد قدرت حاکمه و ارزشهای اجتماعی در نوسان است و در این بخش، طنزپردازان به شرح نمادینی از اوضاع جامعه و بیان اصلیترین نیازهای جامعۀ خود میپردازند و با ایجاد ناسازگاری معنایی با نقد ضدقهرمان و رذایل موجود در اجتماع، عوامل عدمپیشرفت جامعه را به مخاطب یادآورمیشوند. https://hlit.sbu.ac.ir/article_98925_f88303d71becea4775b6d81893b4b616.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 “Vasukhtgerayane Readings of Sanāī’s Sonnets along with comparing them with Vasukht Scholl’s sonnets” خوانش واسوخت‌گرایانۀ غزلیات سنایی و مقایسۀ آنها با غزلیات طرز واسوخت 101 125 98913 10.48308/hlit.2019.98913 FA فاطمه سادات طاهری استادیار دانشگاه کاشان 0000-0001-7584-8813 Journal Article 2018 04 30 The Vasukhtsarai is referred to as simple poems without the complexity of literary language, which the return of the beloved is the main theme of it. This article, by answering the questions about whether the Sanāī in his sonnets interested to Vasukhtsarai or not and, if proved, how much does it fit with Vasukht Scholl’ standards? It explains that the Sanāī has done explicitly and emplicitly Vasukhtsarai in many of his verses in A.H. the sixth century; In this case, the author proves in a descriptive-analytical manner by providing various evidence of his sonnets, on the one hand, due to the frustration of the earthly beloved, and on the other hand, due to the achievement of a transcendental love and the invention of the Qalandariesoraies, Sanāī notices to return of the beloved and to compose " Full-scale Vasukhts ", which conforms in structure and content to the fullest of Vasukht school standards واسوختسرایی در اصطلاح به اشعاری ساده و فارغ از پیچیدگیهای حاصل از آرایههای ادبی معنوی اطلاق میشود که رویگردانی از معشوق درونمایۀ اصلی آنها را تشکیل میدهد. مقالۀ حاضر با بررسی توصیفی- تحلیلی غزلیات سنایی با پاسخ دادن به این سؤالات که آیا سنایی در غزلیات خویش به واسوختسرایی گرایش داشته یا نه و در صورت اثبات این موضوع، واسوختهای او چقدر با موازین طرز مشهور واسوخت مطابقت دارد؟ تبیین میکند سنایی در قرن ششم بدون بهکارگیری اصطلاح واسوخت در بسیاری از ابیات خود بهطورضمنی و آشکارواسوختسرایی کردهاست؛ در این راستا نگارنده با ذکر شواهد متعددی از غزلیات وی ثابت میکند سنایی از یک سو به دلیل سرخوردگی از معشوق زمینی و از سوی دیگر به سبب دستیابی به عشق متعالی و ابداع قلندرانهسرایی به اعراض از معشوق و سرودن «واسوختهای تمامعیار» که از نظر ساختار و محتوا کاملاً با موازین طرز واسوخت مطابقت دارند، رویآوردهاست.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98913_8cdef3dfb7005036f6f29a1dabc34695.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 The challenge of Persian and Arabic poetry and literature at the court of Jacob Laith and his successors نگاهی تازه به‌ جایگاه زبان و ادبیات فارسی و عربی در دربار یعقوب لیث و جانشینان او 127 140 98916 10.48308/hlit.2019.98916 FA جواد غلامعلی زاده عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان فائزه عرب یوسف آبادی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زابل Journal Article 2018 10 30 The challenge of Persian and Arabic poetry and literature at the court of Jacob Laith and his successors Abstract According to some scholars from the book of the history of Sistan Ya'qub Laith Safari is the revivalist of Persian language and it's not in Arabic and his successors also took Jacob's way have neglected Arabic language and literature. however, the findings of this study prove the contrary and shows the Safari dynasty has not only not been turning away from Arabic, but they have also been loved and loved by it and what about Ya'qub Laith the founder of this dynasty his absence of Arabic comes from baseless. based on this article intends to explain the status of Arabic language and literature at the court of the Safari by descriptive-analytical method, reasons to refuse arabic notion of Ya'qub and his successors and revealing the high rank of Arabic language and literature in the Safari dynasty, the first independent Iranian rule. آغاز سرایش شعر فارسی و تعیین نخستین شاعر تاریخ ادبیات فارسی یکی از مهمترین مباحثی است که به دلیل وجود آرا و اقوال مختلف در هالهای از ابهام باقی مانده است. مطابق با نظر برخی از پژوهشگران، یعقوب لیث صفاری به عنوان احیاگر شعر فارسی از زبان عربی بیبهره بودهاست و جانشینان وی نیز راه او را در بیاعتنایی به زبان و ادب عربی پیمودهاند. مقالة حاضر در نظر دارد با هدف تبیین جایگاه زبان و ادبیات عربی در دربار یعقوب لیث و جانشینانش، بر اساس منابع کتابخانهای با روش توصیفی- تحلیلی، دلایلی را بر عربی دانستن یعقوب و جانشینانش ذکر کند و به روشنگری دربارة وضعیت زبان و ادبیات عربی در آن دوران بپردازد. نتایج این مقاله نشان میدهد که سلسلة صفاریان؛ به ویژه در قرن چهارم هجری از شعر عربی رویگردان نبوده؛ بلکه دوستدار آن نیز بوده است و آنچه در مورد یعقوب لیث، مؤسس این سلسله، مبنی بر بیبهره بودن وی از زبان عربی و احیاگری شعر فارسی آمده، بی پایه و اساس و ریشه گرفته از کتاب تاریخ سیستان است.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98916_4d7efe87e47389ee9f84559335b86a63.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 زمینه های فکری طریقت ذهبیه در آثار میر سید علی همدانی زمینه های فکری طریقت ذهبیه در آثار میر سید علی همدانی 141 165 98918 10.48308/hlit.2019.98918 FA احمد قربانی tehran Journal Article 2018 06 25 ذهبیه از جمله سلسله های صوفیانة شیعه مذهبی است که در نیمه نخست سدة نهم هجری و در عصر حاکمیت تیموریان رسماً فعالیت خود را آغاز کرد و با روی کارآمدن دولت صفوی، قوام بیشتر یافت و در تمامی ادوار پس از آن نیز با فراز و فرودهایی به حیات اجتماعی و گاه سیاسی خود ادامه داد. بزرگان این طریقت، سلسله اقطاب خود را به معروف کرخی و از طریق او به امام رضا(ع) و در نهایت به پیغمبر اسلام(ص) می‌رسانند. گرایش‌های شیعی که از نخستین ادوار تصوف اسلامی در آثار برخی متقدمان به نحو بارزی دیده می شد، از قرن پنجم به بعد، افزایش بیشتری یافت و سرانجام در رسالات میرسید علی همدانی، گسترده تر شد. در این پژوهش برآنیم تا با روش توصیفی- تحلیلی، ضمن کندوکاوی در مهمترین عقاید و باورهای طریقت ذهبیه، نقش میر سید علی همدانی را در تحولات این سلسله مورد بررسی قرار دهیم. ذهبیه از جمله سلسله های صوفیانة شیعه مذهبی است که در نیمه نخست سدة نهم هجری و در عصر حاکمیت تیموریان رسماً فعالیت خود را آغاز کرد و با روی کارآمدن دولت صفوی، قوام بیشتر یافت و در تمامی ادوار پس از آن نیز با فراز و فرودهایی به حیات اجتماعی و گاه سیاسی خود ادامه داد. بزرگان این طریقت، سلسله اقطاب خود را به معروف کرخی و از طریق او به امام رضا(ع) و در نهایت به پیغمبر اسلام(ص) میرسانند. گرایشهای شیعی که از نخستین ادوار تصوف اسلامی در آثار برخی متقدمان به نحو بارزی دیده میشد، از قرن پنجم به بعد، افزایش بیشتری یافت و سرانجام در رسالات میرسید علی همدانی، گسترده تر شد. در این پژوهش برآنیم تا با روش توصیفی- تحلیلی، ضمن کندوکاوی در مهمترین عقاید و باورهای طریقت ذهبیه، نقش میر سید علی همدانی را در تحولات این سلسله مورد بررسی قرار دهیم.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98918_929d2b45d0a46deb297bedc732b2bd3f.pdf

دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 معرفی دستنویس سلیم خان‌نامه و بررسی فواید تاریخی آن معرفی دستنویس سلیم خان‌نامه و بررسی فواید تاریخی آن 167 186 98920 10.48308/hlit.2019.98920 FA امین مجلی زاده مستقل 0000-0002-0218-9156 مهدی سلمانی استادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-3896-5011 Journal Article 2018 01 18 پس از جنگ ملازگرد (=منازگرد) و شکل‌گیری سلجوقیان روم، زبان فارسی و فرهنگ ایرانی به آسیای صغیر راه‌ پیدا کرد. در میان مظاهر فرهنگ ایرانی که به روم وارد شد، شاهنامه و شاهنامه‌خوانی اهمیّت زیادی دارد. این سنّت در دورة عثمانیان نیز ادامه پیدا کرد و اهمیّت بیشتری یافت؛ چنانکه پادشاهان بزرگ عثمانی افرادی را به عنوان شاهنامه‌چی (=شاهنامه‌خوان) در دربار خود داشتند. لقمان بن سید حسین ارموی یکی از همین‌ شاهنامه‌چی‌ها است که از ایران به امپراتوری عثمانی رفت و شاهنامه‌چی سلطان سلیم دوم و سلطان مراد سوم شد و آثاری نیز در باب عثمانیان به زبان ترکی و فارسی تألیف کرد. یکی از این آثار که در شناخت عثمانیان اهمیت زیادی دارد، اثری است با نام سلطان‌سلیم‌خان‌نامه که لقمان آن را به سبک شاهنامه در زمان سلطان سلیم دوم سروده است. از این اثر نسخه‌هایی در کتابخانه‌ها برجای مانده است. نگارندگان در این پژوهش بر‌آنند تا به معرّفی نسخة بریتانیا و ویژگی‌های آن بپردازند و از طریق این نسخه به فواید تاریخی سلیم‌خان‌نامه اشاره کنند. پس از جنگ ملازگرد (=منازگرد) و شکل‌گیری سلجوقیان روم، زبان فارسی و فرهنگ ایرانی به آسیای صغیر راه‌ پیدا کرد. در میان مظاهر فرهنگ ایرانی که به روم وارد شد، شاهنامه و شاهنامه‌خوانی اهمیّت زیادی دارد. این سنّت در دورة عثمانیان نیز ادامه پیدا کرد و اهمیّت بیشتری یافت؛ چنانکه پادشاهان بزرگ عثمانی افرادی را به عنوان شاهنامه‌چی (=شاهنامه‌خوان) در دربار خود داشتند. لقمان بن سید حسین ارموی یکی از همین‌ شاهنامه‌چی‌ها است که از ایران به امپراتوری عثمانی رفت و شاهنامه‌چی سلطان سلیم دوم و سلطان مراد سوم شد و آثاری نیز در باب عثمانیان به زبان ترکی و فارسی تألیف کرد. یکی از این آثار که در شناخت عثمانیان اهمیت زیادی دارد، اثری است با نام سلطان‌سلیم‌خان‌نامه که لقمان آن را به سبک شاهنامه در زمان سلطان سلیم دوم سروده است. از این اثر نسخه‌هایی در کتابخانه‌ها برجای مانده است. نگارندگان در این پژوهش بر‌آنند تا به معرّفی نسخة بریتانیا و ویژگی‌های آن بپردازند و از طریق این نسخه به فواید تاریخی سلیم‌خان‌نامه اشاره کنند.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98920_8617256d8ab6ff459ac78610603a069b.pdf