دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 Abdul Khaliq Ghajdwani advices Codicological survey and Analysis of "Wasiyatnameh" , Written by the Founder of "khajeghan Order آموزه‌های عرفانی عبدالخالق غجدوانی (بررسی نسخه‌شناسانه و تحلیل وصیت‌نامه‌ مؤسس طریقت خواجگان) 55 76 98923 10.48308/hlit.2019.98923 FA مرضیه راغبیان کارمند کتابخانه مجلس شورای اسلامی محمدرضا موحدی هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه قم Journal Article 2018 01 08 Abdul Khaliq, from the sixth century famous mystics and founder of " Khajeghan Order " that, Later with changes and additions, "Naqshbandi" was called. Sahebiyeh and Wasiyatnameh are tow handwritings that have been remained from him. <br />Sahbyh treatise already published, but Wasiyatnameh that Abdul Khaliq has written it addressed to his Spiritual son, Khwaja Auliya, has not yet been reviewed and published.<br />Given that the majority of catalogs of manuscripts, especially Fihris Pakistan, Abdul Khaliq's Wasiyatnameh are considered to have two or more versions , Worthy of being in a study <br />deserved During a research, independence or dependence of The titles were as bright and Information about the semantic features and versions of them offered to researchers.<br />In this paper, after a brief introduction of Abdul Khaliq Ghajdwani and "Khajeghan Order", Abdul Khaliq's versions of books recognized and text of Wasiyatnameh offered ; then an analysis is done on its motifs از عبدالخالق غجدوانی، عارف مشهور سدة ششم قمری و مؤسس «طریقت خواجگان»، وصیت‌نامه‌ای خطاب به خواجه اولیاء باقی مانده که با وجود نسخ متعدّد، تاکنون بررسی نشده است. اهمیت این وصیت‌نامه کوتاه، از آن جهت است که قدیمی‌ترین مکتوب موجود از طریقت خواجگان و بیانگر اصول این طریقت از زبان مؤسس آن است. منابع و فهارس، در معرفی آثار غجدوانی دچار اشتباه شده و از سویی چندین اثر را به خواجه نسبت داده‌اند؛ از سوی دیگر، با ذکر نام‌های متفاوت برای وصیت‌نامه، سبب شده‌اند این اثر ـ‌ به اشتباه ـ چند مکتوب جداگانه دانسته شود. همچنین با بررسی نسخ مختلف وصیت‌نامه مشخص می‌شود که برخی از کاتبان به شرح و تفصیل یا مجمل کردن سفارش‌های خواجه پرداخته و مسبّب گمراه شدن منابع در معرفی اثر شده‌‌اند.در این مقاله، ضمن معرفی و تصحیح وصیت‌نامة مذکور، سعی شده با بررسی نسخ موجود و تحلیل محتوایی و سبک‌شناختی آن، اغلاط راه یافته در فهارس برطرف شود و بازشناسی صحیحی با حذف اشتباه در تعدد منابع منتسب به غجدوانی، صورت گیرد. https://hlit.sbu.ac.ir/article_98923_94fb25de29c41081a956ec738a8faedf.pdf