دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 11 2 2019 02 20 The challenge of Persian and Arabic poetry and literature at the court of Jacob Laith and his successors نگاهی تازه به‌ جایگاه زبان و ادبیات فارسی و عربی در دربار یعقوب لیث و جانشینان او 127 140 98916 10.48308/hlit.2019.98916 FA جواد غلامعلی زاده عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان فائزه عرب یوسف آبادی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زابل Journal Article 2018 10 30 The challenge of Persian and Arabic poetry and literature at the court of Jacob Laith and his successors <br />Abstract<br />According to some scholars from the book of the history of Sistan Ya'qub Laith Safari is the revivalist of Persian language and it's not in Arabic and his successors also took Jacob's way have neglected Arabic language and literature. however, the findings of this study prove the contrary and shows the Safari dynasty has not only not been turning away from Arabic, but they have also been loved and loved by it and what about Ya'qub Laith the founder of this dynasty his absence of Arabic comes from baseless. based on this article intends to explain the status of Arabic language and literature at the court of the Safari by descriptive-analytical method, reasons to refuse arabic notion of Ya'qub and his successors and revealing the high rank of Arabic language and literature in the Safari dynasty, the first independent Iranian rule. آغاز سرایش شعر فارسی و تعیین نخستین شاعر تاریخ ادبیات فارسی یکی از مهمترین مباحثی است که به دلیل وجود آرا و اقوال مختلف در هاله­ای از ابهام باقی مانده است. مطابق با نظر برخی از پژوهشگران، یعقوب لیث صفاری به عنوان احیاگر شعر فارسی از زبان عربی بی­بهره بوده­است و جانشینان وی نیز راه او را در بی­اعتنایی به زبان و ادب عربی پیموده­اند. مقالة حاضر در نظر دارد با هدف تبیین جایگاه زبان و ادبیات عربی در دربار یعقوب لیث و جانشینانش، بر اساس منابع کتابخانه­ای با روش توصیفی- تحلیلی، دلایلی را بر عربی دانستن یعقوب و جانشینانش ذکر کند و به روشنگری دربارة وضعیت زبان و ادبیات عربی در آن دوران بپردازد. نتایج این مقاله نشان می­دهد که سلسلة صفاریان؛ به ویژه در قرن چهارم هجری از شعر عربی رویگردان نبوده؛ بلکه دوست­دار آن نیز بوده است و آنچه در مورد یعقوب لیث، مؤسس این سلسله، مبنی بر بی­بهره بودن وی از زبان عربی و احیاگری شعر فارسی آمده، بی پایه و اساس و ریشه گرفته از کتاب تاریخ سیستان است.  https://hlit.sbu.ac.ir/article_98916_4d7efe87e47389ee9f84559335b86a63.pdf