دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 7 2 2014 11 22 Review of Molavi’s fables in Divan-I Shams بررسی فابل‌های مولوی در غزلیّات شمس 19 44 98815 FA چنور برهانی دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2017 07 01 Narrative allegory is a story with two meanings: a preliminary meaning and secondary meaning that lies beneath the surface layer. Fable is a type of allegory, and consists of a short story which is intended to convey a moral lesson. In Fable, characters are often animals. But inanimate objects, humans and gods may also appear in it. Fable has also been used in Persian mystical parables to express the concepts of theoretical mysticism and the instructions of practical mysticism. One of the artistic aspects of Rumi's work in Divan-I Shams is the use of narrative allegories. There are 14 fables among these narrative allegations. There are two types of fables in terms of processing methodology: 1. Fables with fictional action (6), 2. fables in the form of a conversation or stage story (8). In both categories, the plot and action of the story is very simple and primitive. All fables contains two characters and two to seven actions. The narrator in mostly omniscient and the point of view is external. The tone of most fables is satirical. 4 of his fables are moral-mystical allegory and 10 of his fables are Thought allegory. In the thought allegories , Rumi has described the theoretical mysticism, the Quranic concept of kindness and the theological concept of acquisition. تمثیل روایی (آلیگوری) داستانی است به نظم یا نثر که دارای دو معنی است: معنی مقدّماتی یا سطحی و ثانوی و باطنی که در زیر لایۀ سطحی قرار دارد. فابل یکی از انواع آلیگوری و عبارت است از حکایتی کوتاه- چه به نظم و چه به نثر- که به قصد انتقال درسی اخلاقی گفته شده باشد. در فابل شخصیّت‌ها اغلب حیوانات­اند. امّا اشیای بیجان، انسان‌ها و خدایان نیز ممکن است در آن ظاهر گردند. فابل در تمثیل‌های عرفانی فارسی برای بیان مفاهیم عرفان نظری و دستورات عرفان عملی نیز به کار رفته است. از جمله جنبه­های هنری کار مولوی در غزلیّات شمس استفاده از تمثیل‌های روایی است. در بین این تمثیل‌های روایی 14 فابل وجود دارد. این فابل‌ها از لحاظ شیوۀ پردازش دو نوع است: 1. فابل هایی با کنش و عمل داستانی (6 تا)، 2. فابل هایی در قالب گفتگو یا داستان صحنه­ای(8 تا). در هر دو دسته، طرح و عمل داستانی بسیار ساده و ابتدایی است و همۀ عناصر پیرنگ و روایت (بخصوص زمان و مکان) در آنها وجود ندارد. در همۀ فابل‌ها دو شخصیّت حضور دارند و تعداد کنش‌ها بین دو تا هفت است. راوی در اکثر آنها دانای کلّ و زاویۀ دید بیرونی است. لحن بیشتر فابل‌ها طنزآمیز است.4 تا از فابل‌های مولوی تمثیل اخلاقی- عرفانی و 10 فابل تمثیل اندیشه است. مولوی در دستۀ اخیر به بیان مفاهیم عرفان نظری،  مفهوم قرآنی لطف و مفهوم کلامی کسب پرداخته است https://hlit.sbu.ac.ir/article_98815_bde6db42db68939cf6436e12c9fb25f2.pdf