دانشگاه شهید بهشتی تاریخ ادبیات 2008-7349 6 1 2013 05 22 Esfahani Light on Historical Cash Balances سبک اصفهانی در ترازوی نقد تاریخی 98749 FA محمود فضیلت دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران Journal Article 2015 05 17 The tenth and eleventh centuries, for Persian poets, were the stormy days in Iran. safavids dynasty, during thes centures, wich had the powerof Iran, didn’t support wery much, for some reasons, the forms of Ghazel and encomiastic verse. Accordingly, the Iranian lyrical & encomiastic poets immigrated to Indis and there they Asked for the support of Gurkanian court.In this article, the writer aims at presenting the course of safavids heedlessness to GazeL and encomiastic verse, the immigration reasons and also the poets situations who, in those stormy days, saw India as Noahs ark. سده‌های دهم و یازدهم هجری برای شاعران پارسی گوی ایران، نسبت به دوره‌های قبل متفاوت بوده است. صفویان که در این عصر، فرمانروای ایران بوده‌اند، به علّت اشتغال به هویّت سازی و بازآفرینی هویّتهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و درگیر شدن در جنگهای مختلف، به شعر و مدح و غزل اهمیّت چندانی نمی‌دادند. این عوامل سبب شد که شاعران مدیحه‌سرا و غزل‌پرداز که بیش و کم به ساختار دربارهای کهن خو گرفته بودند، به هندوستان مهاجرت کنند و به دربار گورکانیان هند پناه ‌ببرند. نگارنده در این مقاله، پس از اشاره به پیشینۀ روابط ایران و هند و بررسی عوامل مذکور، با استناد به شواهد و قرائن شعری و تاریخی، به زاویة دید و نگاه خاصّ صفویان به مدح و غزل و علل مهاجرت و وضعیّت زندگی و پیامد مهاجرت شاعرانی که گاه در سروده های خود، هندوستآنرا چون کشتی نوح در برابر طوفان حوادث می دانستند، می‌پردازد.

https://hlit.sbu.ac.ir/article_98749_e520b843c269cf5f5d57652641c055b1.pdf