بازتاب اسطوره و کیش مانی بر مسیحیّت

عیسی امن خانی, وحید رویانی

چکیده


ماني يكي از پيامبران ايران باستان است كه دين گنوسي و جهان شمول مانویّت را پايه‌گذاري كرد. او در 14 آوريل 216 ميلادي از پدري اهل همدان و مادري اشكاني در آسورستان بين النّهرين به دنيا آمد. او از زمان جواني زندگيش را وقف تبليغات مانویّت كرد. تا سال 277 با تلاش‌هاي ماني اين آيين به خاطر سازماندهي مناسب و سيستم تعليماتي كه قابل سازگاري با هر فرهنگي بود، توانست در غرب به سوريه، عربستان، بالكان، آفریقا، اسپانيا، ايتاليا و... گسترش يافته و در شرق تا اقيانوس هند و درياي چين برسد. سرانجام موفقیّت هاي ماني، موبدان زرتشتي را چنان نگران كرد كه بهرام شاه را تحريك كردند و وی نیز مانی را زنداني كرد. با اين وجود زماني كه او در سنّ شصت سالگي در زندان درگذشت، كتاب‌هاي زيادي تأليف كرده و آييني جهاني را پايه‌گذاري كرده بود كه پيروان زيادي در سراسر جهان داشت. يكي از اين افراد آگوستين قدّیس است كه حدود ده سال از نيوشانهاي مانوي بود. امّا حتّي پس از پذيرفتن مسیحیّت نيز ثنویّت مانوي را نگه‌داشت. هدف مقاله اين است كه با توجّه به آثار تاريخي، فلسفي و سياسي ثابت كند آگوستين از جهان‌بيني مانوي براي پي‌ريزي شالودة فلسفه سياسي خود استفاده كرد.

واژگان کلیدی


مانویّت، آگوستين، فلسفة سياسي، جهان‌بيني ثنوي

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.