palette
توصیف طبیعت در دیوان منوچهری و صنوبری
علی دودمان کوشکی, حسن سلطانی کوه بنانی, سمیّه جم زاده

چکیده
فنّ وصف، يكي از مهمترین اغراض شعري است كه به عنصر خيال وابسته است. موضوع وصف آنگاه كه وصف طبيعت باشد، ترسيم تابلويي از زيباييهاست .منوچهری دامغانی (متوفّي 432 هـ .ق) و صنوبری(متوفّي 334هـ. ق) بی‌شک ازبزرگترین شاعران طبیعت گرا در ادب پارسی و تازی هستند. اهمیّت وصف طبیعت در دیوان صنوبری اندازه ایست که برخی از منتقدان او رانخستین شاعر طبیعت در ادبیّات عرب دانسته اند. منوچهری نیز همین جایگاه را در ادبیات فارسی دارد. این مقاله (بررسي تطبيقي توصيف طبيعت در ديوان منوچهري دامغاني و صنوبري) به بررسي و تحليل و تطبیق توصيف هايي كه اين دو شاعر از جلوه هاي مختلف طبيعت در اشعارشان به نمايش گذاشته اند، مي پردازد. محقّق با تحليل و مقارنة توصيف هاي مشابه و ارائة شواهدي، امكان مقارنه و تطبيق دو شاعر را در توصيف طبيعت فراهم آورده است. دو شاعر در تصویرها و تشبیه هایي که از وصف طبیعت بیان کرده اند، شباهت های فراوانی دارند که این شباهتهادر بعضی از موضوعات چون: وصف گلها، پرندگان، و برف بیشترست و در برخی از عناصر شباهتها اندک است. منوچهري دامغاني در توصيف طبيعت، از صنوبري كه از سرآمدان مكتب تشبيه در عصر عبّاسي است، تأثّر بسياري پذيرفته، با این وجود در ديوانش نامي از اين شاعر نبرده است.
واژگان کلیدی
منوچهري، صنوبري، وصف طبيعت، ادبيّات تطبيقي

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.